سیاست
کناره گیری و درخواست پناهندگی دومین دیپلمات ایرانی در سوئیس
دیپلمات ارشد دیگری در سوئیس پس از قطع روابط خود با تهران، درخواست پناهندگی کرده، که این موضوع به گمانهزنیها دربارهٔ افزایش ترس و کاهش وفاداری در میان مقامهای جمهوری اسلامی دامن زده است.
نوشتهٔ پیشتاز |
یک دیپلمات ارشد جمهوری اسلامی مستقر در وین با ترک سمت خود، در سوئیس درخواست پناهندگی داده است.
این شخص دومین مقام عالیرتبهای است که طی هفتههای گذشته از سمت خود کنارهگیری و درخواست پناهندگی کرده است.
غلامرضا دریکوند، که زمانی از گزینههای ارتقا به رتبهٔ سفیری بود، در اوج ناآرامیها در جمهوری اسلامی سمت خود را ترک و برای خود و خانوادهاش درخواست پناهندگی کرد.
ریزش او نشاندهندهٔ عمیقتر شدن بیثباتی سیاسی و از بین رفتن وفاداری در میان مقامهای دیپلماتیک تهران است.
وزارت امور خارجهٔ جمهوری اسلامی ظاهراً از ترس سازمانهای اطلاعاتی داخلی از اظهار نظر عمومی در این باره خودداری کرده است.
ترک سمت و از بین رفتن اعتماد نسبت به رژیم
ترک سمت دریکوند دومین مورد از این دست است، چرا که در اواخر دیماه نیز علیرضا جیرانی حکمآباد، نمایندهٔ ارشد جمهوری اسلامی در ژنو، به همراه خانوادهاش در سوئیس درخواست پناهندگی کرد.
ناظران میگویند این ترک سمتها بیانگر نگرانی فزایندهٔ مقامها نسبت به شرایط سیاسی و اجتماعی جمهوری اسلامی است.
برخی تحلیلگران این استعفای دیپلماتهای ارشد را نشانهٔ ریزش رژیم از درون میدانند.
دریکوند دیپلمات حرفهای بوده و اطرافیانش عمدتاً او را وفادار به رژیم میدانستهاند تا اینکه یکباره از سلسله مراتب وزارت خارجهٔ ایران کنارهگیری کرد.
گفته میشود تصمیم دریکوند برای کنارهگیری از ترس انتقامجویی مردم در صورت بازگشت به جمهوری اسلامی در بحبوحهٔ ناآرامیهای سراسری بوده است.
این دو درخواست پناهندگی در سوئیس بیانگر الگویی از ریزش مقامهاست که به گفتهٔ برخی در وجههٔ بینالمللی جمهوری اسلامی تأثیر منفی دارد.
این کنارهگیریهای متوالی همزمان با تداوم اعتراضات و سرکوب امنیتی در داخل کشور به وقوع پیوسته و اقتدار رهبری آخوندی جمهوری اسلامی را زیر سؤال برده است.
سوئیس در جایگاه میزبان بیطرف سازمانهای بینالمللی و مأموریتهای دیپلماتیک، مقصدی طبیعی برای پناهجویی مقامهای جمهوری اسلامی است.
مقامهای سوئیس از اظهار نظر عمومی دربارهٔ این درخواستهای پناهندگی یا تصمیم خود در این باره خودداری کردند.
فضای ترس حاکم بر نهادهای جمهوری اسلامی
سکوت تهران دربارهٔ این تحولات عمدتاً به دلیل ترس از واکنش نهادهای اطلاعاتی حکومت نسبت به منتقدان یا افراد ریزشی محسوب میشود.
دیپلماتهای جمهوری اسلامی زیر ذرهبین هستند و بعضی از افراد خودی سخن از جو بیاعتمادی و پارانویا میگویند.
کنارهگیری مقامهای ارشد، که زمانی اتفاق نادری بود، اکنون نشانگر از بین رفتن اعتماد نسبت به ثبات جمهوری اسلامی است.
با تداوم ناآرامیهای داخلی و تقویت احتمال کنارهگیریهای بیشتر، بعید نیست این روند در موضع دیپلماتیک تهران تأثیر بگذارد.
چگونگی پاسخ کشورهای دیگر نسبت به پناهجویان جمهوری اسلامی میتواند در توانایی رژیم برای حفظ پرسنل مهم در خارج از کشور تأثیرگذار باشد.