امنیت
خشونت دوبارهٔ مقامهای ایران علیه دانشآموزان
تظاهرات دانشآموزی در سراسر ایران بر سر تغییر سیاستهای آموزشی منجر به درگیری با نیروهای امنیتی و تجدید نگرانیها در خصوص سرکوب حکومتی در دانشگاهها شد.
![در این عکس بدون تاریخ، دانشآموزان ایرانی در جریان اعتراض نسبت به تغییرات اخیر در سیاستهای آموزشی، قوانین امتحانات نهایی و تغییرات مربوط به کنکور سراسری دیده میشوند. [HanifFreeIran/ایکس]](/gc3/images/2026/06/17/56585-students_protests-370_237.webp)
نوشتهٔ پیشتاز |
دانشآموزان ایرانی بار دیگر در برابر مطالبهٔ قوانین عادلانه و شفاف در زمینهٔ امتحانات سراسری با خشونت رژیم جمهوری اسلامی روبهرو شدهاند.
پس از اعمال تغییرات ناگهانی در قوانین کنکور، موج تازهای از اعتراضات در حدود ۲۰ استان به راه افتاده است.
نیروهای امنیتی با معترضان درگیر شدهاند که طبق گزارشها منجر به جراحت چند دانشآموز و دستگیری شماری از افراد در چندین محل درگیری شده است.
این ناآرامیها در اریبهشتماه آغاز شد و دانشآموزان نواحی غربی و مرکزی ایران نسبت به نحوهٔ مدیریت و برگزاری امتحانات نهایی اعتراض کردند.
در یزد، طی درگیریهای خشونتبار با نیروهای امنیتی رژیم که در تظاهرات خیابانی به وقوع پیوست، چند دانشآموز مجروح شدند.
در روایتهای شاهدان عینی و اظهارات دانشآموزان، به درگیریهای شدید بین تظاهرکنندگان و یگانهای امنیتی، از جمله عوامل لباس شخصی فعال در نزدیکی دانشگاهها، اشاره شده است.
این اعتراضات شاید در ظاهر متمرکز بر مناقشات مربوط به امتحانات باشد، اما باز هم در پسزمینهٔ سرکوبهای شدیدتر گذشته به وقوع پیوسته است.
در دیماه سال گذشته اعتراضات ضد رژیم آغاز شد و در ناآرامیهای گسترده در سراسر کشور، مقامهای ایرانی هزاران معترض را کشتند.
در همان اواخر سال ۱۴۰۴، نقش محوری دانشگاهها در اعتراضات مرتبط با نارضایتیهای سیاسی و وخامت شرایط اقتصادی در سراسر کشور بارز بود.
در آن دوره، دانشگاهها شاهد حضور سنگین نیروهای پلیس بود و همواره گزارشهای مکرری از درگیری بین دانشآموزان و نیروهای امنیتی وابسته به بسیج منتشر میشد.
پس از آن سرکوب، اینترنت چند ماه قطع شد و توجیه مقامها این بود که با آغاز حملات آمریکا و اسرائیل، شرایط جنگی این گونه ایجاب میکند.
همین الگو همواره واضح و پابرجاست، چرا که همیشه اعتراض نسبت به هر موضوعی با سرکوب قهری مقامها پاسخ داده میشود.
بازداشت، ضرب و جرح و خفقان اجباری همچنان تعیینکنندهٔ پاسخ حکومت به مخالفتهای مکرر در سراسر جامعه ایران است.