نوشتهٔ پیشتاز | 2026-06-02

رژیم جمهوری اسلامی باید استفاده از تنگه هرمز به عنوان یک سلاح علیه کشورهای حوزه خلیج فارس و جامعه بین‌المللی را متوقف کند.

این آبراه راهبردی حیاتی، پشتیبان بازارهای جهانی انرژی است و نباید به ابزاری برای باج‌خواهی، تقابل‌های منطقه‌ای و محاسبات سیاسی تحمیلی رژیم تبدیل شود.

طبق گزارش آژانس بین‌المللی انرژی، در سال ۲۰۲۵ روزانه نزدیک به ۲۰ میلیون بشکه نفت از تنگه هرمز عبور کرده است.

چنین حجمی تقریباً برابر با یک چهارم تجارت دریایی نفت جهان و حدود یک پنجم صادرات گاز طبیعی مایع در سراسر جهان است.

هر گونه اختلال عمدی تهدیدی برای امنیت کشتی‌رانی، بی‌ثباتی در بازارهای انرژی بین‌المللی و خدشه‌دار شدن ثبات اقتصادی در سراسر آسیا، اروپا و خاور‌میانه محسوب می‌شود.

دولت‌های منطقه بیش از پیش تهدیدات جمهوری اسلامی علیه این آبراه راهبردی را به عنوان یک «باج‌خواهی انرژی» آشکار و غیرقابل‌قبول توصیف می‌کنند.

اقتصاد کشورهای حوزه خلیج فارس همچنان به شدت به صادرات بدون وقفه دریایی وابسته است؛ این در حالی است که مسیرهای کشتیرانی جایگزین همچنان محدود بوده و برای بسیاری از کشورها از نظر اقتصادی به صرفه و پایدار نیستند.

به دلیل اختلالات کشتی‌رانی در پی بی‌ثباتی منطقه، واردکنندگان آسیایی از جمله هند ناچار شدند به منابع جایگزین تأمین انرژی در آفریقا و آمریکای لاتین روی بیاورند.

از سوی دیگر، حملات صورت‌گرفته علیه فرودگاه‌های غیرنظامی، خطوط کشتی‌رانی تجاری و زیرساخت‌های انرژی نشان‌دهندهٔ تشدید تنش‌ها در سطحی بسیار خطرناک است.

این اقدامات از یک سو تهدیدی برای مردم غیرنظامی سراسر خلیج فارس محسوب می‌شود و از سوی دیگر باعث تضعیف اعتماد منطقه نسبت به دیپلماسی و ثبات سیاسی درازمدت می‌گردد.

روزبه‌روز شمار بیشتری از تحلیلگران و مقام‌های منطقه به این بحث اشاره می‌کنند که شیوه‌های رژیم باعث انزوای سیاسی ایران می‌شود و امنیت اقتصادی کلی کشورهای همسایه را تضعیف می‌کند.

سلطان الجابر، مدیر ارشد اجرایی شرکت ملی نفت ابوظبی، هشدار داد که اگر یک کشور اجازهٔ کنترل باریکه‌های دریایی راهبردی را پیدا کند، آزادی دریانوردی و تجارت جهان به خطر می‌افتد.

منطقهٔ خلیج فارس نمی‌تواند بی‌ثباتی طولانی ناشی از ارعاب، زورگویی و تهدیدهای بی‌ملاحظه علیه زیرساخت‌های حیاتی اقتصاد جهان را تحمل کند.