نوشتهٔ پیشتاز | 2026-05-19

جمهوری اسلامی بر پایهٔ شعار معروف «نه شرقی، نه غربی» و با وعدهٔ استقلال کامل کشور بنیان گذاشته شد.

امروزه رژیم جمهوری اسلامی برای سرکوب بی‌رحمانهٔ اعتراضات داخلی شدیداً به شبه‌نظامیان عراقی و دیگر نیروهای خارجی متکی است.

هر گاه منتقدان داخلی به حمایت خارجی در برابر سرکوب سیاسی متوسل می‌شوند، حکومت به راحتی به آنها برچسب خیانت می‌زند.

اما خود مسئولان با دورویی از گروه‌های مسلح خارجی برای حل مشکلات داخلی و ساکت کردن شهروندان ایرانی مخالف کمک می‌گیرند.

خانواده‌ها و ایثارگرانی که در گذشته از رژیم حمایت کرده‌اند اکنون این کار را نهایت خیانت می‌دانند.

این دیدگاه نادر نشان می‌دهد که چگونه رهبری درماندهٔ ایران از مزدوران خارجی برای سرکوب مردم خود بهره می‌گیرد.

با اقدام اخیر در به‌کارگیری شبه‌نظامیان عراقی، زخم‌های عمیق تاریخی در سراسر منطقهٔ جنوب غرب ایران دوباره به شکلی خشونت‌بار سر گشوده است.

بنا بر گزارش منابع آگاه داخلی، ساکنان شهرهایی مانند خرمشهر و آبادان کاملاً احساس وحشت می‌کنند.

مردم همین شهرها بودند که در تجاوز ویرانگر عراق در دههٔ ۶۰ خورشیدی به شکلی بی‌رحمانه رنج بردند و هزاران کشته دادند.

اما امروز جانبازان محلی با وحشت تمام نظاره‌گر جولان کاروان‌های مسلح خارجی در محله‌هایشان هستند.

برای بسیاری از ساکنان خشمگین، ورود شبه‌نظامیان عراقی مثل این است که شهر دوباره در اثر اشغال عراق سقوط کرده باشد.

این حضور نظامی خارجی تنها یک خیانت اخلاقی نیست، بلکه عملی کاملاً غیرقانونی نیز محسوب می‌شود.

نقض قانون اساسی

در مادهٔ ۱۴۶ قانون اساسی ایران تأسیس نیروهای نظامی خارجی در ایران به صراحت منع شده است.

استدلال فعالان حقوقی و جانبازان سرشناس این است که رژیم جمهوری اسلامی آشکارا قوانین خود را دور می‌زند.

مقام‌ها با به‌کارگیری شبه‌نظامیان خارجی برای سرکوب مخالفان داخلی، حقوق اساسی شهروندان را زیر پا می‌گذارند.

رژیم برای حفظ سلطهٔ سیاسی خود بر مردمی که روزبه‌روز خشمگین‌تر می‌شوند، حاکمیت مستقل ملی را به‌کلی نادیده می‌گیرد.

چنین خیانت گسترده‌ای اگر در کنار اولویت‌های مالی و پاداش‌های اجتماعی فسادآمیز رژیم در نظر گرفته شود از این هم عمیق‌تر است.

فرزندان و بازماندگان ایثارگران، به‌شدت از بنیاد شهید انتقاد کرده و می‌گویند این نهاد به جای خدمات‌رسانی، به پوششی برای فعالیت‌های حکومتی تبدیل شده است

طبق گزارش‌های رسمی، نیروهای خارجی اگر در حین خدمت به رژیم کشته شوند رسماً «شهید» محسوب می‌شوند.

بنیاد شهید دقیقاً همان مزایای مالی جانبازان را به این مزدوران خارجی و خانواده‌هایشان می‌دهد.

در نهایت، رژیم با دزدیدن منابع حیاتی از شهروندان فقرزدهٔ خود، عملاً وفاداری خارجی می‌خرد.

اتکای رژیم به شبه‌نظامیان عراقی و دیگر نیروهای خارجی، مصداق خیانتی بزرگ به جانبازان خود است.

حکومت با وارد کردن خشونت برای خاموش کردن اعتراضات داخلی، مشروعیت داخلی باقی‌مانده‌اش را برای همیشه از بین می‌برد.