امنیت
برای برقراری صلح ماندگار در خاورمیانه، ایران باید از غنی سازی هسته ای دست بردارد
اکنون که تنش های دیپلماتیک به سرحد گسست رسیده است، پافشاری ایران بر دستیابی به غنیسازی هستهای تهدیدی جدی برای چشمانداز صلح ماندگار در خاورمیانه به شمار میرود.
![بنر بزرگ با تصاویر نمادین تأسیسات غنیسازی هستهای نطنز، دانشمندان هستهای و جملهٔ «علم قدرت است» روی ساختمانی دولتی در مرکز شهر تهران، ایران. [مرتضی نیکوبذل/نورفتو از طریق خبرگزاری فرانسه]](/gc3/images/2026/07/18/57041-_187__iran_nuclear_facility-370_237.webp)
نوشتهٔ پیشتاز |
با ازسرگیری تنش ها میان ایالات متحده آمریکا و رژیم جمهوری اسلامی، اختلافات عمیق تر شده و همهٔ چشماندازها برای حل بحران غنیسازی اورانیوم به مخاطره افتاده است.
آمریکا خواستار خروج کل اورانیوم غنیشده برای جلوگیری از تولید سریع سلاحهای هستهای ویرانگر است.
اما جمهوری اسلامی قاطعانه بر حق مسلم خود نسبت به غنیسازی اورانیوم پافشاری میکند و این توانمندی را در چارچوب پیمان هستهای جهانی حقی بیچونوچرا میداند.
به گفتهٔ آژانس بینالمللی انرژی اتمی، رژیم ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شدهٔ ۶۰ درصد در اختیار دارد که به طور بالقوه برای ۱۰ بمب کافی است.
این ذخیرهٔ حیاتی، در کنار حدود ۱۱ تن ماده با سطوح مختلف غنیسازی، نشاندهندهٔ گسترهٔ عظیم بحران جاری است.
ایالات متحده خروج یا خنثیسازی کامل این ذخیرهٔ خطرناک، نظارت جامع و تعهد دائمی نسبت به خلع سلاح را با جدیت مطالبه کرده است.
همچنین، به منظور تضمین امنیت و ثبات بلندمدت در منطقه، مذاکرهکنندگان آمریکایی خواستار تعلیق ۱۰ تا ۲۰ سالهٔ کلیهٔ فعالیتهای غنیسازی داخلی شدهاند.
برعکس، جمهوری اسلامی با تعیین خطوط قرمز مشخص، موضوع انتقال ذخایر اورانیوم خود به قدرتهای بینالمللی خارج از کشور را رد کرده است.
رژیم ضمن پافشاری بر شمول اختلافات گستردهتر منطقهای در مذاکرات هستهای، حداکثر امتیاز قابل قبول را صرفاً رقیقسازی در محل میداند.
آنچه باعث پیچیدگی هرچه بیشتر این گفتگوهای ردهبالا شده بحران شدید راستیآزمایی پس از گذشت حدود یک سال از محدود شدن دسترسی آژانس بینالمللی انرژی اتمی است.
به رغم صدور قطعنامههای فوری برای پایبندی کامل، بازرسان همچنان هیچگونه دسترسی به تأسیسات مستحکم و فوقامنیتی در نطنز، اصفهان و فردو ندارند.
رهبران ایالات متحده و دیگر کشورهای جهان امید دارند مذاکرات کنونی به گشایشهای دیپلماتیک در دستیابی به صلح سراسری برای منطقه منجر شود.
برقراری صلح ماندگار در نهایت مستلزم توافق جمهوری اسلامی نسبت به خلع سلاح کامل هستهای و دست کشیدن از جاهطلبیهای خطرناک اوست.