نوشتهٔ پیشتاز | 2026-06-15

جمهوری اسلامی از اوایل اسفندماه با سوءاستفاده از شرایط جنگی و توسل به بازداشت‌های جمعی، اعدام‌های سیاسی و صدور احکام حبس ناسزا، سرکوب خود را در سراسر ایران تشدید کرده است.

سازمان عفو بین‌الملل روز هفتم خردادماه از دستگیری خودسرانهٔ دست‌کم ۶٫۰۰۰ تن، از جمله خبرنگاران، وکلا، معترضان و اقلیت‌های قومی، خبر داد.

این سرکوب‌ها با دادگاه‌های خیلی سریع و ناعادلانه همراه بوده و از زمان شروع درگیری‌های آمریکا و اسرائیل، حداقل ۳۹ نفر با انگیزه‌های سیاسی اعدام شده‌اند.

کارشناسان هشدار می‌دهند که رژیم با سوءاستفاده از بحران جنگ، قصد دارد دستگاه سرکوب داخلی خود را شدیداً گسترش دهد.

از سوی دیگر، موج خروشانی از اعتراضات اقتصادی مردمی در میان بخش‌های حرفه‌ای مهم تمام شهرهای ایران به راه افتاده است.

بازنشستگان، کادر پزشکی و کارگران نسبت به وخامت شدید شرایط زندگی و حقوق‌های معوق معترضند.

فعالیت مدنی مبتنی بر خواسته‌ها اکنون به قوهٔ محرکهٔ نیرومندی در میان مردم ایران تبدیل شده و شباهت بسیاری با خیزش اصلی و محوری سال ۱۴۰۴ دارد.

کارکنان شهرداری‌ها و بازنشستگان تأمین اجتماعی روز دهم خردادماه در شهر شوش استان خوزستان در جنوب ایران بر سر حقوق‌های معوق و وخامت شرایط زندگی دست به اعتراض زدند.

کارکنان شهرداری‌ها دو ماه حقوق و چندین ماه حق بیمهٔ معوق طلب دارند، که همین موجبات نارضایتی آنها را فراهم آورده است.

بازنشستگان در اوج گرمای خوزستان نسبت به مستمری کم، فقر و نبود خدمات پزشکی و رفاهی اعتراض کردند.

روز نهم خردادماه، پرستاران در یزد پس از شش ماه بی‌توجهی، مقابل ساختمان فرمانداری نسبت به پرداختی‌های معوق اعتراض کردند.

پرستاران معترض خواستار پرداخت فوری تعرفه‌های خدماتی شدند که طی حدود نصف سال بارها از پرداخت آن امتناع شده است.

روی بنرهای اعتراضی مشخصاً موضوع اضافه‌کار اجباری محکوم شده و قاطعانه بر ضرورت بنیادین احترام به حقوق پرستاران تأکید شده بود.

تحلیلگران بر این نظرند که این اعتراضات هم‌زمان اساساً ماهیتی سیاسی دارد و نشان‌دهندهٔ مطالبهٔ این خیزش برای سرنگونی کامل جمهوری اسلامی است.