نوشتهٔ پیشتاز | 2026-05-22

در پی کشتار انبوه معترضان در دی‌ماه ۱۴۰۴، تلویزیون دولتی ایران، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، بیش از پیش در وحشت نهادی و فروپاشی داخلی فرو رفت.

گزارش‌های منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، اظهارات خبرنگاران محلی و کارمندان سابق، نشان‌دهنده فروپاشی روحیه‌، تشدید ترس و وحشت، و گسترش مقاومت خاموش در سراسر این سازمان است.

پس از سرکوب سراسری و مرگبار معترضان توسط رژیم، گفته می‌شود روزبه‌روز کارکنان بیشتری درخواست استعفا و بازنشستگی پیش از موعد کرده‌اند.

بحث‌ هایی که در اواسط اردیبهشت‌ماه در فضای مجازی دست‌به‌دست می‌شد، نشان می‌داد بسیاری از کارکنان این سازمان از واکنش‌های تند و خشم مردم به‌خاطر همکاری‌شان با دستگاه تبلیغاتی رژیم می‌ترسند.

در خیلی از مطالب منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی، صداوسیما نهادی فاسد توصیف شده است که تحت کنترل شدید سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و شبکه‌های امنیتی سیاسی قرار دارد.

در بعضی از مطالب ادعا شده است که گزارشگران در برنامه‌های میدانی شروع به استفاده از ماسک کرده‌اند چون می‌ترسیده‌اند مردم آنها را بشناسند و شهروندان خشمگین بخواهند دست به اقدامات تلافی‌جویانه بزنند.

گفته می‌شود در بخش‌های متعدد این رسانهٔ بسیار سیاست‌زده، تنش‌های درونی فراتر از درخواست استعفا و بازنشستگی پیش از موعد بوده است.

بر اساس گزارش‌ها، غیبت کارکنان در محل کار روزبه‌روز بیشتر می‌شود؛ تا جایی که بخش‌های حراست و منابع انسانی مجبور شده‌اند درباره «تمارض» (خود را به مریضی زدن) و غیبت‌های غیرموجه به پرسنل هشدار دهند.

طبق گزارش‌ها، کارکنان از غیبت به عنوان نوعی مقاومت غیرخشونت‌آمیز در برابر نقش صدا و سیما در دفاع از خشونت و سرکوب حکومت استفاده می‌کرده‌اند.

گفته می‌شود در نامه‌های محرمانهٔ داخلی به مدیران امر شده است که کارکنان دارای «رفتار مشکوک» یا نشانه‌های خیانتکاری سیاسی را شناسایی و گزارش کنند.

منابع همچنین مدعی شده‌اند که کارکنان بخش سیاسی صدا و سیما مورد بازجویی واحدهای اطلاعات و حراست داخلی قرار گرفته‌اند.

با اینکه در اوج تورم و بی‌ثباتی اقتصادی در سراسر ایران، گزارش‌هایی از افزایش قریب به پنجاه درصدی حقوق کارکنان صدا و سیما وجود دارد، فشار روزبه‌روز بیشتر شده است.