نوشتهٔ پیشتاز | 2026-04-23

با وجود آتش‌بس موقت دوهفته‌ای و توقف عملیات علیه جمهوری اسلامی، شکست‌های نیروی نظامی رژیم پرده از آسیب‌پذیری‌های مهمی برداشته است.

در حملات هوایی که روز ۱۶ فروردین علیه فرودگاه مهرآباد انجام شد، اهمیت این فرودگاه به عنوان قطب حیاتی لجستیک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به ویژه نیروی قدس آن، نشان داده شد.

فرودگاه مهرآباد نقطهٔ مرکزی تأمین سلاح و بودجه برای گروه‌های نیابتی مانند حزب‌الله بود.

گزارش‌های اطلاعاتیِ منابع‌آزاد و ارزیابی‌های ماهواره‌ای تایید می‌کنند که دست‌کم ۱۶ فروند هواپیمای مرتبط با نیروی قدس، به همراه باندهای پرواز حیاتی و زیرساخت‌های پشتیبانی نابود شده‌اند.

حملات گسترده به این فرودگاه‌ها، توانایی جمهوری اسلامی برای اعزام جنگنده‌ها و تداوم عملیات‌های هوایی مؤثر تحت فشار را به شدت کاهش داده است.

نابودی ده‌ها هواپیما نشان‌دهندهٔ نفوذ شدید به پدافند ملی و ضربهٔ مستقیم به اعمال قدرت‌ منطقه‌ای است.

طی حملات متعاقب نیز ناوگان از پیش فرسودهٔ کشور که عمدتاً بر پایهٔ سامانه‌های قدیمی آمریکایی و شوروی سابق ساخته شده بیش از پیش تضعیف شد.

در اثر تحلیل این توان هوایی، ناتوانی رژیم در رهگیری هواپیماهای پیشرفتهٔ آمریکا و اسرائیل در عمق خاک ایران برملا شده است.

از آنجا که پدافندهای هوایی پشت سر هم دور زده می‌شد، رژیم در حفاظت از زیرساخت‌های راهبردی یا حفظ کوچک‌ترین موضع بازدارندهٔ قابل اعتماد ناتوان ماند.

سران ایران اکنون زیر فشار روزافزون و ظرفیت نظامی متعارفی که روزبه‌روز کمتر می‌شود، بر سر دوراهی راهبردی دشواری گیر افتاده‌اند.

تداوم درگیری با خطر تلفات بیشتر همراه است و تغییر موضع به سمت روایت‌های جنگ نامتقارن و «شهادت» نیز نشان از درماندگی تاکتیکی دارد.