نوشتهٔ پیشتاز | 2026-04-17

چنانچه تصمیم بالقوهٔ آمریکا برای انجام عملیات زمینی علیه جمهوری اسلامی بالفعل شود، در زمرهٔ آن دسته از اقدامات نظامی‌ خواهد بود که بیشترین تبعات را در منطقه دارد.

درک چگونگی اجرای چنین کارزاری برای مخاطبان خاور‌میانه که شاهد افزایش تنش‌ها و گسترش حضور آمریکا هستند اهمیت به‌سزایی دارد.

نیروهای برگزیدهٔ عملیات ویژهٔ آمریکا در صورت اجرای هر گونه کارزار زمینی، گام نخست آن را رهبری خواهند کرد و با یورش‌های دقیق و عملیات‌های مختل‌کننده، شکل میدان نبرد را تعیین خواهند کرد.

جوزف وتل، ژنرال بازنشسته و فرمانده پیشین ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده، خاطرنشان کرد که ویژگی‌های سرزمینی و تراکم جمعیتی ایران مستلزم یگان‌هایی بسیار آموزش‌دیده است.

این یگان‌ها باید از توانایی جابه‌جایی سریع و عملیات‌های مستمر در مسافت‌های طولانی نیز برخوردار باشند.

او گفت: «ممکن است از نیروهای زمینی برای انجام یورش‌های محدود و پرارزش جهت به دست آوردن کنترل چیزی استفاده شود». وی همچنین خاطرنشان کرد که نیروها ممکن است جزایر کلیدی را تسخیر کنند یا در پشتیبانی از عملیات‌های ممانعت دریایی، مأموریت‌های اطلاعاتی انجام دهند.

بنا بر تحلیل‌های منبع‌باز، ایالات متحدهٔ آمریکا بیشترین حجم نیروهای منطقه‌ای خود را از سال ۱۴۰۴ تاکنون گرد هم آورده است، که شامل گروه‌های ضربت ناو هواپیمابر، بمب‌افکن‌های دوربرد و پدافندهای موشکی می‌شود.

این حجم از استقرار نیرو نشان‌دهندهٔ آمادگی برای عملیات‌های چندحوزه‌ای است که جهت سرکوب شبکه‌های موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی قبل از پیشروی نیروهای زمینی طراحی شده است.

در این صورت، احتمالاً یگان‌های عملیات ویژه به جزایر راهبردی مانند جزیرهٔ قشم و لارک حمله خواهند کرد. ژنرال وتل این موقعیت‌ها را کانون فعالیت دریایی و تسلیحاتی معرفی کرد.

این عملیات‌ها در صورت وقوع با هدف بازگشایی تنگهٔ هرمز و مختل کردن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی انجام خواهد شد.

این مأموریت‌ها در پشتیبانی از عملیات‌های مشترک گسترده‌تری انجام خواهد شد، از جمله حملات هوایی و دریایی که تاکنون نیز در کاهش ظرفیت حملهٔ رژیم در نبردها مؤثر نموده است.

در هر سناریویی، برنامه‌ریزان آمریکایی اصول دقت، حفاظت از نیروها و برتری سریع را در اولویت قرار خواهند داد تا ضمن خنثی‌سازی تهدیدها، بی‌ثباتی منطقه را به حداقل برسانند.