نوشتهٔ پیشتاز | 2026-02-13

در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی به بیمارستان‌های خصوصی دستور دادند که از درمان معترضان مجروح خودداری کنند.

به گفتهٔ ایران‌وایر، روز بیستم دی‌ماه به مدیران بیمارستان‌های خصوصی هشدار داده شده است که «مجاز به پذیرش افرادی که در اعتراضات مجروح شده‌اند نیستند».

به آنها دستور داده شده است که یا این افراد را بیمارستان‌های دولتی منتقل می‌کنند یا منتظر تبعات قانونی آن باشند.

با اجرای این سیاست، معترضان مجروح روانهٔ مراکز تحت کنترل نیروهای امنیتی می‌شوند، که در این مراکز خطر بازداشت بسیار زیاد است.

برخی منابع به ایران‌وایر گفتند که در بیمارستان‌های دولتی به دلیل جمع‌آوری اطلاعات شخصی مجروحان، فضای امنی برای درمان وجود ندارد.

جمهوری اسلامی با اعمال محدودیت در مراقبت‌های پزشکی، یکی از خدمات اساسی جامعه را به سلاح و سازوکاری برای کنترل تبدیل کرده و ضمن مجازات کمک‌جویان، دیگران را نیز از مراقبت‌های پزشکی محروم کرده است.

هدف‌گیری عمدی معترضان

شواهد گویای این نکته است که نیروهای امنیتی ایران عمداً جراحات شدیدی بر معترضان وارد کرده و اغلب نقاط حساسی مانند چشم را هدف گرفته‌اند.

دیده‌بان حقوق بشر و عفو بین‌الملل به استفادهٔ گسترده از ساچمه‌های فلزی تفنگ‌های شکاری اشاره کردند که باعث جراحات غیر قابل تحمل در سر و چشم می‌شود.

در سند خلاصه‌ای که گاردین از گزارش‌های پزشکی تهیه کرده آمده است که بیمارستان‌ها از درمان شمار زیاد بیمارانی که به سر و چشمشان شلیک شده عاجز مانده‌اند و برخی از این افراد برای همیشه بینایی خود را از دست داده‌اند.

طبق گزارش‌ها، نیروهای امنیتی وارد بخش‌های بیمارستان‌ها شده و معترضان مجروح را حین درمان دستگیر کرده‌اند.

این حملات ضمن ایجاد آسیب‌های فیزیکی ماندگار، نشانه‌ای از بی‌رحمی محاسبه‌شدهٔ رژیم اسلامی است که از نقص عضو به عنوان وسیلهٔ ارعاب استفاده می‌کند.

با این سوءاستفاده، نه تنها سلامت عمومی به خطر می‌افتد بلکه درمان پزشکی با خطر بازداشت مقارن می‌شود.

پزشکان مجبورند در فضای ترس کار کنند

با امنیتی شدن فضای بیمارستان‌ها، کادر پزشکی بین وظیفهٔ اخلاقی خود و سرکوب جمهوری اسلامی مانده‌اند.

نیروهای امنیتی در تعقیب شمار زیادی از معترضان مجروح به بیمارستان‌ها یورش برده و افراد را مستقیماً از داخل مراکز پزشکی بازداشت کردند.

رویترز به نقل از کادر پزشکی گزارش کرد که نیروهای پلیس و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در اتاق‌های بیمارستان‌ها به دنبال معترضان مجروح می‌گشته‌اند تا آنها را دستگیر کنند.

این فضای رعب‌انگیز باعث شده است تا پزشکان بیماران را با عجله مرخص کنند یا به درمان خارج از مراکز رسمی روی بیاورند.

طبق گزارش‌ها، بعضی از پزشکان برای اینکه شناسایی نشوند معترضان مجروح را در درمانگاه‌های خصوصی یا خانهٔ بیماران درمان می‌کنند.

گزارش‌های اخیر حاکی از آن است که ده‌ها تن از پرسنل پزشکی به دلیل درمان معترضان بازداشت یا تهدید شده و برخی از آنها وادار به استفاده از روش‌های مخفیانه برای ادامهٔ درمان شده‌اند.

حمله به معترضان و کادر پزشکی نشان‌دهندهٔ بی‌توجهی رژیم جمهوری اسلامی نسبت به حقوق بشر و حرمت حیات است.

این روش‌ها نشانهٔ ‌بی‌رحمی عمدی و حساب‌شده‌ای است که برای حفظ قدرت ضمن سرکوب آزادی‌های اساسی، از جمله حق برخورداری از سلامت و ایمنی، طراحی شده است.