نوشتهٔ پیشتاز | 2026-06-08

با قطع اینترنت سراسری، ضربه‌ای سنگین و آنی به نظام آموزشی وارد می‌شود و این واقعیت به وضوح در اختلالات اخیر جمهوری اسلامی دیده می‌شود.

زمانی که ارتباطات قطع می‌شود، دانش‌آموزان و دانشجویان از دسترسی به کلاس‌های دیجیتال، بسترهای آموزشی و منابع تحصیلی ضروری محروم می‌شوند.

طی اختلالات اینترنتی که از اواخر سال گذشته به وجود آمد، مدارس و دانشگاه‌های سراسر ایران مجبور به استفاده از آموزش مجازی ناپایدار شدند.

قطعی‌های گسترده و محدودیت‌های اینترنت باعث شد که آموزش آنلاین برای خیلی از دانش‌آموزان و دانشجویان غیر قابل‌ اطمینان یا کلاً غیرقابل‌ دسترس بشه.

میلیون‌ها نفر از کلاس‌های مجازی محروم شدند و حتی بسترهای آموزش دولتی نیز با وجود امکان دسترسی محدود با مشکل مواجه بودند.

در اثر کاستی‌های فنی، زیرساخت‌های ضعیف و مسدود شدن خدمات بین‌المللی، دانش‌آموزان و دانشجویان قادر به حضور در کلاس یا تحویل به‌موقع تکالیف خود نبودند.

تقریباً همهٔ دانشجویان در مقاطع مختلف تحصیلی متحمل ضربه بسیار سنگینی شده‌اند.

پژوهش‌ها و مطالعات پایشی نشان داده است که خاموشی‌های گستردهٔ اینترنت باعث قطع ارتباط نهادهای آموزش عالی و اختلال در کلاس‌های درس، امتحانات و فعالیت‌های پژوهشی می‌شود.

خسارات وارده موقتی نیست، چرا که پیوسته موجب تحلیل ثبات آموزشی و اعتماد به نهادها می‌شود.

گذشته از مشکلاتی که در زمینهٔ دسترسی به وجود می‌آید، قطعی‌های طولانی باعث تشدید هر چه بیشتر نابرابری آموزشی در کل جامعه می‌شود.

حسین، معلم ۳۳ سالهٔ موسیقی که قبلاً کلاس‌های مجازی زیادی برگزار می‌کرد، می‌گوید از خرداد ۱۴۰۴ کارش عملاً خوابیده است.

او گفت: «هنرآموزان من هم داخل ایران و هم خارج از کشور هستند، اما به خاطر قطعی‌های اینترنت دیگر نمی‌توانند در کلاس‌ها شرکت کنند.»

ایران اینترنشنال از او این گونه نقل کرده است: «درآمد من تقریباً به صفر رسیده است.»

صاحبان کسب‌وکارهای کوچک نیز ضمن اعلام خسارات سنگین می‌گویند فروشگاه‌های اینترنتی یک‌شبه به تعطیلی کشانده شده و پس‌اندازها در مدت قطعی اینترنت تمام شده است.

این روایت‌ها از زبان مردمی است که در خفقانی اجباری زندگی می‌کنند که در آن آموزش، معیشت و زندگی خانوادگی همواره با خاموشی‌های دیجیتال مختل می‌شود.