امنیت
وخامت مشکلات داخلی ایران در اثر بلندپروازیهای خارجی
با وجود وخامت مشکلات داخلی ایران در اثر تورم افسارگسیخته، فقر و ناکارآمدی خدمات عمومی، اتحاد روزافزون رژیم با حزبالله و دولتهای همفکر آمریکای لاتین باعث گسترش نفوذ منطقهای آن شده است.
![احمد وحیدی، وزیر سابق کشور و فرمانده کنونی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، روز ۱۱ تیرماه ۱۴۰۴ در مراسم یادبودی در مسجد جامع امام خمینی واقع در مرکز شهر تهران شرکت میکند. [مرتضی نیکوبذل/نورفتو از طریق خبرگزاری فرانسه]](/gc3/images/2026/07/24/57059-afp__20250702-370_237.webp)
نوشتهٔ پیشتاز |
رژیم جمهوری اسلامی با بهرهگیری از پوشش احساسات ضدغربی و دولتهای چپی دوست، پیوسته در حال گسترش ردپای سیاسی و نظامی خود در سراسر آمریکای لاتین است.
حزبالله بازوی عملیاتی رژیم در سراسر منطقه و ونزوئلا کانون و پناهگاه آن است.
تحلیلگران هشدار میدهند اگر آمریکا و اسرائیل راهبرد هماهنگی برای مقابله نداشته نباشند، این پایگاه مستحکم در سالهای پیش رو ریشهدارتر خواهد شد.
هزینهٔ انسانی در داخل
بلندپروازیهای منطقهای ایران بهای مالی گزافی دارد که بار آن را مردم عادی ایران به واسطهٔ وخامت شرایط اقتصادی بر دوش میکشند.
استدلال منتقدان این است که رژیم همواره گروههای نیابتی منطقهای را نسبت به خدمات اولیهای مانند آب، برق و بهداشت عمومی در اولویت میداند.
طبق برآورد وزارت امور خارجهٔ آمریکا، جمهوری اسلامی از سال ۱۳۹۱ تاکنون بیش از ۱۶ میلیارد دلار صرف حمایت از سوریهٔ دوران اسد و دیگر گروههای نیابتی کرده است.
حزبالله به تنهایی سالانه حدود ۷۰۰ میلیون دلار از جمهوری اسلامی پول میگیرد و آن را صرف پرداخت حقوق، تهیهٔ سلاح و گسترش عملیاتها در سراسر آمریکای لاتین و فراتر از آن میکند.
همین پول اگر امروز به داخل برگردد میتواند بار مشکلات کنونی میلیونها خانوار ایرانی گرفتار را تا حد چشمگیری کاهش دهد.
صندوق بینالمللی پول پیشبینی کرده است که با رسیدن تورم به حدود ۶۹ درصد، اقتصاد ایران در سال ۲۰۲۶ میلادی ۶/۱ درصد کوچکتر خواهد شد.
پیش از آغاز جنگ کنونی، تورم مواد غذایی به ۹۰ درصد رسید و موجب وخامت مشکلات برای خانوادههای کمدرآمد سراسر کشور شد.
برآوردها دربارهٔ شمار ایرانیانی که زیر خط فقر زندگی میکنند بین ۲۲ تا ۵۰ درصد است، که به منبع مورد استفاده بستگی دارد.
هر دلاری که صرف گسترش نفوذ در آمریکای لاتین شود از مدارس، بیمارستانها و زیرساختهای داخل ایران گرفته شده است.
فراتر از ونزوئلا
عملیاتهای منطقهای جمهوری اسلامی در کنار «جریان صورتی»، موج دولتهای چپگرایی که اوایل دههٔ ۱۳۸۰ آمریکای لاتین را درنوردید، تشدید شد.
رژیم ایران این رژیمهای ضدغربی را صرف نظر از ایدئولوژی خاصی که دارند، خواه سکولار و خواه مارکسیستی یا پوپولیستی، همپیمانان طبیعی خود میداند.
مخالفت مشترک با نفوذ آمریکا و غرب، به گفتهٔ تحلیلگران، بیش از هر فلسفهٔ حاکمیتی خاصی برای ایران اهمیت دارد.
پرو و برزیل هر دو طی سالهای اخیر پرده از نقشههای ترور مرتبط با جمهوری اسلامی و حزبالله برداشتهاند.
پلیس برزیل در آبانماه ۱۴۰۲ دو مظنون مرتبط با حزبالله را پس از اتهام طرحریزی حمله به جوامع یهودی دستگیر کرد.
با کمک و هدایت ایران، جای پای عمیق حزبالله در قاچاق مواد مخدر در منطقه و همچنین شبکههای پولشویی آن باقی است.
به گفتهٔ پژوهشگرانی که فعالیت سلولهای این گروه در آمریکای لاتین را از نزدیک رصد میکنند، این گروه هواداران و همدلان محلی را نیز برای انجام حملات احتمالی جذب میکند
کمیسیون اطلاعات کنگرهٔ پرو نیز جداگانه یک کارزار مذهبی مرتبط با ایران را از عوامل بالقوهٔ تلاشهای افراطیگری معرفی کرد.
آرژانتین نیز پیگیر استرداد احمد وحیدی شده، که از متهمان طرحریزی حملهٔ آمیا بوده و اکنون فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.
اینترپل برای وحیدی اعلان قرمز صادر کرده، اما جمهوری اسلامی همواره از تسلیم هر مقام متهمی خودداری ورزیده است.