سیاست

انتقاد شدید پزشکیان از «جنون» سپاه پاسدارن در بحبوحهٔ تشدید نزاع داخلی بر سر قدرت

مخالفت مستقیم پزشکیان با فرماندهان پرنفوذ سپاه موجب عمیق‌تر شدن شکاف‌های داخلی شده است.

مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهوری ایران، روز دوم مهرماه ۱۴۰۴ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در شهر نیویورک سخنرانی می‌کند. [آنجلا وایس/خبرگزاری فرانسه]
مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهوری ایران، روز دوم مهرماه ۱۴۰۴ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در شهر نیویورک سخنرانی می‌کند. [آنجلا وایس/خبرگزاری فرانسه]

نوشتهٔ نورالدین عمر |

درگیری کنونی، پرده از بحران داخلی جمهوری اسلامی برداشته است که روزبه‌روز عمیق‌تر می‌شود چرا که تنش‌ها بین سران سپاه و رئیس‌جمهوری مسعود پزشکیان شدیدتر شده است.

در پی بمباران امارات متحدهٔ عربی در روز ۱۴ اردیبهشت‌ماه، که پزشکیان آن را «جنون» بی‌ملاحظه خواند، تنش‌ها بالا گرفت.

ایران اینترنشنال خبر از خشم شدید پزشکیان از حملات موشکی «غیرمسئولانه» احمد وحیدی، فرمانده کل سپاه پاسداران، بدون هماهنگی با دولت داد.

شیار ترکو، کارشناس مسائل مرتبط با سپاه پاسداران، گفت: «سپاه پاسداران مدت‌هاست که تصمیم‌گیری‌های کلیدی را در انحصار خود گرفته و مدیریت امور روزمره اقتصادی را به رهبران سیاسی واگذار کرده است.»

او در ادامه افزود: «با این حال، پزشکیان پس از خسارت‌های سنگین مالی و نابودی زیرساخت‌ها، اکنون بر تغییر مسیر دیپلماسی و دوری از خشونت و ماجراجویی‌های نظامی تأکید دارد.»

پزشکیان هشدار داد اقدامات سپاه ممکن است منجر به پاسخ ویرانگر آمریکا علیه زیرساخت‌های حیاتی بخش انرژی شود.

انتقاد او از این «جنون» بیانگر ترس از آن است که با اقدامات سپاه پاسداران، اقتصاد ملی ایران که هم‌اینک ضربات سختی خورده است نابود شود.

تحلیل‌ گران بر این باورند که برای مهار سپاه، باید به منطق و عقلانیت بازگشت و تنها بر تأمین منافع کشور و مردم تمرکز کرد.

هدف این راهبرد، خروج دیپلماتیک با کمترین تلفات است، به گونه‌ای که از سرسختی در جنگی که با خطر شکست مسلم نظامی همراه است جلوگیری شود.

روز ۱۷ اردیبهشت‌ ماه، پزشکیان علناً خبر از دیدار دو ساعت و نیمهٔ «مستقیم و صمیمانه» خود با مجتبی خامنه‌ای، رهبر ایران، داد.

وی در این گفتگوی مهم خواستار تحکیم وحدت و اعتماد در درون ساختار رهبری کشور شده است.

شیار ترکو این حرکت را «زیرکانه و حافظ جایگاه سیاسی پزشکیان در برابر اتهامات سرپیچی از رهبر و ضامن تلاش‌های دیپلماتیک او» خواند.

آیا این مقاله را می پسندید؟


سیاست نظرات