اقتصاد

آزاد سازی محموله‌ های نفت خام معلق با تلاش‌های آمریکا برای تضمین امنیت انرژی جهانی

با فرمان ایالات متحده برای معافیت نفت ایران از تحریم‌ها، ضمن بازگشت محموله‌های نفت معلق رژیم اسلامی به بازار، شوک عرضه فروکش کرد، قیمت‌ها ثبات یافت و از تأمین انرژی جهانی محافظت شد.

روز ۱۲ فروردین ۱۴۰۵، نفتکشی با پرچم هند در نزدیکی پایانهٔ تخلیهٔ جزیرهٔ بوچر در سواحل بمبئی پهلو گرفته است. [پونیت پارانجپه/خبرگزاری فرانسه]
روز ۱۲ فروردین ۱۴۰۵، نفتکشی با پرچم هند در نزدیکی پایانهٔ تخلیهٔ جزیرهٔ بوچر در سواحل بمبئی پهلو گرفته است. [پونیت پارانجپه/خبرگزاری فرانسه]

نوشتهٔ پیشتاز |

دولت ایالات متحده با صدور فرمان معافیت موقت ایران از تحریم‌های نفتی، نفتکش‌های معلق حامل نفت خام رژیم را آزاد کرده و حجم نفت قابل توجهی به بازارهای جهانی تحت فشار تزریق کرده است.

ادارهٔ کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا با صدور مجوز تحویل این محموله‌ها طبق مجوز عمومی یو، محموله‌هایی را که قبل از ۲۹ اسفند بارگیری شده و ۳۰ فروردین منقضی می‌شوند مجاز اعلام کرد.

هدف از این اقدام، کاهش شوک عرضه‌ای است که در اثر بسته شدن تنگهٔ هرمز و توقف حدود ۲۰ درصد از جریان نفت جهانی به وجود آمده بود.

مقام‌ها این معافیت را نوعی سوپاپ اطمینان تعبیر کردند که کسری روزانه ۱۰ تا ۱۴ میلیون بشکه نفت را جبران می‌کند.

نکتهٔ حائز اهمیت آن است که با این تدبیر، تنها محموله‌های موجود آزاد می‌شود و تولید نفت رژیم از سر گرفته نمی‌شود، به طوری که با پر شدن این شکاف کوتاه‌مدت، انتظار می‌رود قیمت‌ها برای ۱۰ تا ۱۴ روز مهار شود.

با اتخاذ این راهبرد، اهرم تهران از روی این گلوگاه برداشته می‌شود چرا که با آن می‌توانست نفت را روانهٔ خریداران اصلی مانند هند و چین کند.

هند ازسرگیری خرید نفت ایران را تأیید کرد، آنچنانکه روز ۱۳ فروردین نفتکش پینگ‌شون دوباره پهلو گرفت و پس از هفت سال اولین محموله را از رژیم اسلامی دریافت کرد.

تحلیلگران هشدار می‌دهند که در صورت تداوم این اخلال، قیمت نفت ممکن است به ۱۷۰ دلار در هر بشکه برسد و موجب تشدید تورم و تهدید رشد جهانی شود.

بسته شدنِ ۶ ماهه (این مسیر)، خطرِ حذفِ ۱۳ میلیون بشکه نفت از بازارهای جهانی را به همراه دارد که می‌تواند باعث رکود اقتصادی در تمام دنیا شود.

جدا از موضوع سوخت، مسدود شدن صادرات کود شیمیایی نیز تهدیدی برای تولید مواد غذایی به شمار می‌رود و باعث افزایش هزینهٔ فرآورده‌های کشاورزی پرمصرف و تشدید بیم بحران جهانی غذا می‌شود.

آیا این مقاله را می پسندید؟


سیاست نظرات