جامعه
نابودی بلندپروازیهای ایران در جام جهانی با فساد سپاه پاسداران
در خلال آمادگیهای ایران برای شرکت در جام جهانی، روزبهروز بیشتر آشکار میشود که چگونه جایگاه جهانی و آیندهٔ کشور با انزوای بینالمللی و فساد سپاه پاسداران خدشهدار میشود.
![مهدی طارمی از ایران در حال شادی در دیدار فوتبال گروه A مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی فیفا ۲۰۲۶ در منطقهٔ آسیا که روز پنجم فروردین ۱۴۰۵ در تهران بین ایران و ازبکستان برگزار شد. [خبرگزاری فرانسه]](/gc3/images/2026/06/04/56340-afp__20250325__37uv-370_237.webp)
نوشتهٔ پیشتاز |
اکنون که توجه جهانی معطوف جام جهانی فیفا ۲۰۲۶ شده است، تیم ملی فوتبال ایران باید نمایانگر اتحاد، بلندپروازی و غرور ملی باشد.
اما در آمادگیهای این تیم نمادهای انزوای سیاسی، فساد نهادی و نفوذ مخرب سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بیش از پیش به چشم میخورد.
ایران در هماهنگی دیدارهای دوستانهٔ مهم پیش از تورنمنت با مشکل روبهرو شده و همین موضوع باعث تضعیف آمادگی آن در آستانهٔ یکی از مهمترین رقابتهای بینالمللی فوتبال شده است.
شایعات مربوط به مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران، باعث تشدید موشکافی روزافزون بینالمللی دربارهٔ تشکیلات ورزشی ایران شده است.
بنا بر گزارشها، مقامهای کانادا در آستانهٔ برگزاری جلسهٔ کنگرهٔ فیفا در ونکوور به دلیل ارتباط با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و محدودیتهای امنیتی مرتبط با تروریسم از ورود تاج جلوگیری کردند.
این مناقشه نشان از بحران ملی گستردهتری دارد که به مراتب فراتر از زمین فوتبال و رقابتهای ورزشی بینالمللی است.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ابتدا برای محافظت از جمهوری اسلامی تشکیل شد، اما اکنون به یک امپراطوری عظیم سیاسی و اقتصادی تبدیل شده است که صنایع حیاتی کشور را زیر سلطهٔ خود دارد.
این سازمان اکنون در بخشهای مختلف از مخابرات و پروژههای ساختوساز گرفته تا دستگاههای رسانهای و سازمانهای ورزشی حرفهای نفوذ دارد.
منتقدان بر این نظرند که این تمرکز بیرویهٔ قدرت به فساد دامن زده، شفافیت را تضعیف کرده و بیثباتی و انزوای بینالمللی روزافزون ایران را تسریع کرده است.
پیامدهای این موضوع بیش از پیش مردم عادی ایران را درگیر کرده است، مردمی که با فروپاشی اقتصادی، تورم، افت ارزش پول ملی و تشدید استیصال اجتماعی سراسری دست و پنجه نرم میکنند.
استعدادهای ایرانی، از جمله قهرمانان ورزشی و کارآفرینان و متخصصان، هر روز کشور را ترک میکنند و در خارج به دنبال ثبات، فرصت و آزادی فردی میگردند.
ورزش باید عامل تقویت اتحاد ملی و نشاندهندهٔ موفقیت، انضباط و همکاری بینالمللی بین فرهنگها و کشورهای رقیب باشد.
اما فوتبال ایران روزبهروز بیشتر جلوهگاه سوءعملکرد سیاسی، بیاعتمادی بینالمللی و پیامدهای سنگین سرکوب و فساد نهادی میشود.
تا زمانی که ایرانیان جلوی نفوذ فرسایندهٔ سپاه پاسدارن نایستند، بلندپروازیهای کشور همچنان در گرو نیروهایی میماند که ادعای دروغین صیانت از کشور را به دوش میکشند.